19 Νοεμβρίου 2019 ΧΑΡΤΗΣ ΠΛΟΗΓΗΣΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Αναζητήστε στην Πύλη Σύνθετη αναζήτηση

15/05/2008

Στρατώνες Καποδίστρια, νότια της λαϊκής αγοράς

Δήμος ’ργους


Γενική άποψη των στρατώνων σήμερα.
Σε κάθε πτέρυγα των στρατώνων υπάρχει πέτρινη σκάλα για τους θαλάμους των στρατιωτών του πρώτου ορόφου
Οι πάχνες των αλόγων, όπως σώζονται σήμερα.
Στρατώνες Καποδίστρια.

Οι στρατώνες κτίστηκαν αρχικά τη δεκαετία 1690 από τους Ενετούς και χρησίμευσαν ως νοσοκομείο, το οποίο διηύθυναν οι Αδελφοί του Ελέους. Οι Τούρκοι μετέτρεψαν το κτίσμα σε αγορά (μπεζεστένι) και κάθε Κυριακή γινόταν μεγάλο παζάρι από όλη την επαρχία. Επίσης, εκεί στεγάστηκε και το ταχυδρομείο (Μεντζή Χανέ). Λόγω των διαφόρων τουρκικών ιδιωμάτων που χρησιμοποιούνταν για το εν λόγω κτίριο αναφέρεται σε έγγραφα της επαναστατικής περιόδου (1828) ως μπεζεστένιο ή μεντζίλιο. Κατά την επανάσταση το κτίριο υπέστη μεγάλη καταστροφή. Σύμφωνα με μαρτυρίες ξένων και περιηγητών είχε μεταβληθεί σε ερείπια. Ξανακτίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια (1828-1829) και λειτούργησε για πρώτη φορά ως στρατώνας ιππικού. Το 1830 προστέθηκε και η τέταρτη πτέρυγα στη βόρεια πλευρά της μεγάλης αυλής, η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Την ανοικοδόμηση του κτιρίου είχε αναλάβει ο Ιθακήσιος αρχιτέκτονας, Λάμπρος Ζαβός και την επιστασία στις εργασίες ασκούσε ο αξιωματικός μηχανικού Κ. Φωτάκης. Στο ισόγειο σταβλίζονταν τα άλογα, στον πρώτο όροφο ήταν οι θάλαμοι των στρατιωτών, ενώ στη βόρεια πτέρυγα στεγαζόταν το διοικητήριο και οι κοιτώνες των αξιωματικών. Το κτίριο υπέστη αρκετές καταστροφές λόγω πυρκαγιάς από Βαυαρούς το 1833 και αναγκαστικά ανακατασκευάστηκε. Από την πυρκαγιά και τις εργασίες ανακατασκευής "χάθηκαν" πολλά από τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου. Οι στρατώνες χαρακτηρίζονται ως ένα πολύπαθο κτίριο – μνημείο του ’ργους. Λίγο έλειψε να κατεδαφιστούν γύρω στο 1945, όταν κάποιος "γεωμέτρης" θέλησε να οικοπεδοποιήσει τη μεγάλη αυλή και να πουλήσει τα οικόπεδα στους Αργείους.
Αν και το κτίριο είχε υποστεί τροποποιήσεις και είχε προσαρμοστεί στις ανάγκες του στρατού, για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν υπήρχε στρατός στο ’ργος. Υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα στις τοπικές εφημερίδες, με τα οποία εκφράζονται παράπονα προς τις κυβερνήσεις και διατυπώνεται η άποψη ότι "οι Αξιωματικοί μας δεν θέλουν να μετασταθμεύσουν εις το ’ργος, διά να μη χάσουν τα γλυκίσματα του ζαχαροπλαστείου Γιαννάκη, να μη χάσουν την μπύραν και την εκλεκτήν μαγειρικήν της Ήβης, διά να μη χάσουν τας λοιπάς απολαύσεις των ντελικάτων της πρωτευούσης... ". Πράγματι, γύρω στο 1850 ο στρατός εγκαταλείπει το ’ργος για πολλά χρόνια και μόλις το 1889 επανέρχεται κάποια μονάδα ιππικού για μικρά χρονικά διαστήματα, του ενός έτους περίπου (1889-1890 και 1891-1892).
Την επόμενη χρονιά (1893-94) οι στρατώνες μετατρέπονται σε σχολείο, επειδή η στέγη του καποδιστριακού σχολείου είχε καταρρεύσει. Το Μάιο 1899 έγιναν στους χώρους των στρατώνων τα εγκαίνια της πρώτης Πανελλήνιας Γεωργοκτηνοτροφικής έκθεσης, παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α΄, γεγονός με πανελλήνια απήχηση και ιδιαίτερη σημασία. Την περίοδο 1905-1912, οι στρατώνες του Καποδίστρια στέγασαν μονάδα πεζικού και στη συνέχεια Τούρκους αιχμαλώτους των βαλκανικών πολέμων. Το 1915 εγκαταστάθηκε και πάλι ιππικό μέχρι το 1920 περίπου και στη συνέχεια φιλοξενήθηκαν Μικρασιάτες πρόσφυγες. Την πενταετία 1927-1932 χρησιμοποιήθηκαν από τη Σχολή Έφιππης Χωροφυλακής. Τα επόμενα χρόνια (1932-1936) ο στρατός τους επισκευάζει και τότε ήταν που αντικαταστάθηκαν τα ξύλινα πατώματα του πρώτου ορόφου με τσιμέντο. Αλλά τότε κατεδαφίστηκε, δυστυχώς, η βορινή πτέρυγα, ύστερα από έκθεση κάποιου αξιωματικού του μηχανικού και γι΄ αυτό νοίκιασε ο στρατός το σπίτι του Γόρδωνος (1936).
Την ίδια χρονιά εγκαθίσταται μόνιμα το 6ο Σύνταγμα Πυροβολικού, το οποίο έλαβε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο μαζί με πολλούς Αργείους. Επί κατοχής οι στρατώνες μετατράπηκαν σε άντρο ανακρίσεων και βασανισμών και ύστερα από πολλά χρόνια και για τελευταία φορά φιλοξενείται στρατός την περίοδο 1955-1968.
Το 1971 ο Δήμος ’ργους το αγόρασε από το Ταμείο Εθνικής ’μυνας σε πολύ προσιτή τιμή και η ιδέα της κατεδάφισης δεν άργησε να φανεί. Αυτό το θέμα απασχόλησε το Δήμο, τα υπουργεία, διάφορους φορείς και το λαό του ’ργους μέχρι το 1978, εξαιτίας της εμμονής του Δήμου κυρίως να κατεδαφίσει το μνημείο. Η κρισιμότερη στιγμή ήταν η 5η Μαρτίου 1977, όταν το Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει την κατεδάφιση (απόφαση 48/1977). Ύστερα από δημοσιεύματα για τη διάσωση του μνημείου και τη δυναμική παρέμβαση της Εφορίας Αρχαιοτήτων Ναυπλίου και του υπό ίδρυση τότε Πολιτιστικού Ομίλου ’ργους και ύστερα από την επίσκεψη του τότε υπουργού Πολιτισμού Γ. Πλυτά, οι στρατώνες κηρύσσονται διατηρητέοι. Όμως, το θρίλερ της κατεδάφισης δε σταματάει εδώ. Ο Δήμος κατέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με την ελπίδα ότι το μνημείο θα αποχαρακτηριζόταν. Αλλά το Σ.τ.Ε χαρακτήρισε "νόμιμη και επαρκή" την απόφαση του Υπ. Πολιτισμού και απέρριψε την προσφυγή του Δήμου (7-11-1979).
Πρόθεση της δημοτικής αρχής σήμερα είναι να αναπαλαιωθούν οι στρατώνες και να αξιοποιηθούν σωστά. Θα δημιουργηθεί αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, θα λειτουργήσει βυζαντινό μουσείο, θα στεγάσει τα Νομικά Πρόσωπα του Δήμου κλπ. Αυτή τη στιγμή έχουν τελειώσει τα εξωτερικά επιχρίσματα.

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

’λλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.

Αρχική

Πελοπόννησος Νομός Αργολίδος>Τουρισμός - Σύγχρονη Ζωή

Πολιτικός Χάρτης
Είδη Τουρισμού
Εναλλακτικές Μορφές Τουρισμού
Παραδοσιακά Προϊόντα

Διοικητική Υπαγωγή
Μέσα Μεταφοράς
Τουριστική Υποδομή
Παροχή Υπηρεσιών

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ

Πελοπόννησος
Νομός Αργολίδος
Νομός Αρκαδίας
Νομός Κορινθίας
Νομός Λακωνίας

Ανακοινώσεις της Περιφέρειας