11 Δεκεμβρίου 2018 ΧΑΡΤΗΣ ΠΛΟΗΓΗΣΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Αναζητήστε στην Πύλη Σύνθετη αναζήτηση

19/05/2008

Ερασίνος (Κεφαλάρι).

Δήμος Άργους


Kεφαλάρι, οι πηγές του Ερασίνου ποταμού
Ο Ερασίνος ποταμός
Η Ζωοδόχος Πηγή στο Κεφαλάρι
Το Κεφαλάρι Άργους προπολεμικά

Ο ποταμός αυτός άλλοτε ονομαζόταν Στύμφαλος, από τη λίμνη από την οποία πήγαζε, άλλοτε Αρσίνος ή Αρισίνος. Αργότερα επικράτησε να ονομάζεται Ερασίνος, από το εράω - εραστός = αγαπητός ή εκ του έρση, άρδω. Πηγάζει από τη λίμνη Στυμφαλίδα και εκβάλλει στη θάλασσα μεταξύ του Τημενίου και της Λέρνης.
Κατά την εποχή του Παυσανία (2ος μ.Χ. αιώνας) περιγράφεται ότι η περιοχή γύρω στον ποταμό Ερασίνο ήταν γεμάτη δέντρα. Παρ’ όλα αυτά η ίδια περιοχή κατά τους νεότερους χρόνους ήταν άδενδρη και πρώτοι επιχεί¬ρησαν να την καλλωπίσουν οι Βαυαροί. Κατά δε το 1844 συνέχισε την εργασία αυτή ο αντιστράτηγος Π. Κορωναίος.
Οι νεώτεροι ισχυρίζονται ότι ο Ερασίνος πηγάζει από τα έγκατα του Χάου ή σχηματίζεται από τα υπογείως κατερχόμενα ύδατα της Αρκαδίας. Τούτο συμπεραίνουν από το ότι ο Ερασίνος σε τακτά χρονικά διαστήματα, περίπου κάθε 10-15 χρόνια εξαντλείται και ξεραίνεται για τρεις μήνες σχεδόν, ενώ ποτέ δεν παθαίνει κάτι τέτοιο η Στυμφαλία.
Ιστορικές ξηρασίες παραδίδονται το 1822, κατά την επιδρομή του Δράμαλη, το 1849-1850, το 1898-1899 και το 1900.
Το 1822, κατά την εισβολή του Δράμαλη στο Άργος, Ελληνικό στράτευμα κατέλαβε τις πηγές του Ερασίνου, για να στερηθούν οι Τούρκοι των υδάτων του ποταμού. Επίσης το ίδιο έτος συγκροτήθηκε στον Ερασίνο πολεμικό συμβούλιο. Κατά την επιδρομή όμως του Δράμαλη ξεράθηκε ο Ερασίνος και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την Αργολίδα.
Κοντά στις πηγές του προσφέρονταν θυσίες προς τον Διόνυσο, ως θεό της υδατώδους φύσης, και τον Πάνα, ως θεό των βοσκημάτων, διότι εδώ τα ποίμνια εύρισκαν πλούσια τροφή και καταφύγιο κάτω από το όρος Χάον. Γινόταν μάλιστα και γιορτή προς τιμήν του Διονύσου, ονομαζόμενη Τύρβη, λόγω της μεγάλης συρροής ανθρώπων.
Σε μικρή απόσταση από την πηγή, πάνω στην δεξιά όχθη, ευρίσκονται ερείπια του ναού της Αρτέμιδος και κοντά της, εμπρός στην είσοδο σπηλαίου, ένας μικρός γήλοφος, ο οποίος πιθανώς ήταν αρχαίο θυσιαστήριο, σχηματισμένος από τέφρα, από άνθρακα και οστά. Εκεί θα θυσίαζαν προς τον Βάκχο και τον Πάνα.
Κατά τον Παυσανία, σε απόσταση οκτώ σταδίων από τον Ερασίνο, προς το αριστερό μέρος, υπήρχε ναός των Διοσκούρων Ανάκτων.
Εξαιτίας μιας μεγάλης πλημμύρας, ο ποταμός αυτός έφραξε την είσοδο του εχθρικού στρατού του Κλεομένη και τον εμπόδισε να εισέλθει στο Άργος, και τον ανάγκασε να οπισθοχωρήσει.
Κοντά στις πηγές του Ερασίνου και εντός σπηλαίου υπάρχει ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής (Παναγία Κεφαλαριώτισσα), ο οποίος εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου, οπότε και συρρέουν σ’ αυτόν πλήθος κόσμου από τις επαρχίες Άργους και Ναυπλίου. Ο ναός αυτός είναι αρχαιότατος και φαίνεται ότι ιδρύθηκε εκεί διότι υπήρχε κρύπτη στο σπήλαιο, όπως ιδρύονταν παλαιότερα οι χριστιανικοί βωμοί. Καταστράφηκε το 1918 κατά την έκρηξη και επανοικοδομήθηκε μεγαλύτερος και ωραιότερος με δαπάνες των εν Ατλάντα της Αμερικής Αργείων.
Μία παράδοση λέει ότι ένας πασάς της Στυμφαλίας είχε κάποτε έναν ποιμένα, του οποίου ο πατέρας ήταν στο Κεφαλάρι. Ο γιος, άπιστος καθώς ήταν βοσκός του πασά, αποκεφαλίζοντας κάθε τόσο ένα πρόβατο το έριχνε στη λίμνη, το δε ρεύμα το παρέσυρε μέχρι τον Ερασίνο, οπότε το έπαιρνε ο πατέρας του. Μετά από καιρό ο πασάς βλέποντας το κοπάδι του να λιγοστεύει έκανε ανακρίσεις και αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Τότε έκοψε το κεφάλι του βοσκού και το έριξε στη λίμνη. Το κεφάλι παρασύρθηκε από το ρεύμα και ξεβράστηκε στις πηγές του Ερασίνου κοντά στο Χάον, όπου έπεσε στα χέρια του πατέρα του.
Το νερό του ποταμού αυτού εκρέει και σχηματίζει έξι ρεύματα. Το ένα απομακρύνεται από τα άλλα προς τα δυτικά και αποξενώνεται από τη γενική κοίτη του ποταμού. Τα άλλα χρησιμεύουν για την άρδευση των κτημάτων και για να κινούν τους μύλους του Άργους.
Στη γωνία του τείχους υπάρχει φρέαρ βαθύ. Το 1829 ιδρύθηκε εκεί το πρώτο στην Ελλάδα εργοστάσιο χαρτοποιίας από τον Διονύσιο Πύρρο το Θεσσαλό, κληρικό και γιατρό.
Το 1833 ιδρύθηκαν κοντά στον Ερασίνο δημόσια καταστήματα κινούμενα με υδραυλικούς τροχούς από το νερό του.
Στις 4 Ιουνίου 1868 έγινε έκρηξη πυρίτιδας, η οποία επέφερε πολλές καταστροφές: Σκοτώθηκαν δύο άνθρωποι, καταστράφηκαν τα καταστήματα του πυριτιδοποιείου, 10.000-15.000 οκάδες πυρίτιδας και τα γύρω δένδρα. Κατεδόνησε μάλιστα η ανάφλεξη της πυρίτιδας την γύρω χώρα και από τη δόνηση συνετρίβησαν οι υαλοπίνακες των οικοδομών των πόλεων Άργους και Ναυπλίου.
Η έκρηξη αυτή υπήρξε τυχαία. Τα καταστήματα του πυριτιδοποιείου ανοικοδομήθηκαν κατόπιν, αλλά οι εργασίες τους δεν επανελήφθησαν.
Την 28η Μαΐου 1918 και γύρω στις 2.30 μ.μ. έγινε νέα, φοβερότερη, έκρηξη, από τα αποθηκευμένα εκεί πυρομαχικά σε μία λιθόκτιστη αποθήκη, που βρισκόταν λίγα βήματα νότια των πηγών. Από την έκρηξη αυτή σκοτώθηκαν 35 περίπου στρατιώτες και πολίτες και μερικά ζώα. Καταστράφηκαν δένδρα και έσπασαν από τη δόνηση του εδάφους πολλοί υαλοπίνακες των οικοδομών Άργους και Ναυπλίου.

προεπισκόπηση εκτύπωσης

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.

Αρχική

Πελοπόννησος Νομός Αργολίδος>Περιβάλλον Λιμνες / Ποταμια

Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ

Πελοπόννησος
Νομός Αργολίδος
Νομός Αρκαδίας
Νομός Λακωνίας

Ανακοινώσεις της Περιφέρειας